Uzbrojenie składało się z 12 pojedynczych dział kal. 105 mm i dwóch wyrzutni torpedowych kal. 500 mm. Okręt mógł przenosić do 120 min morskich.
Etatowa załoga „Magdeburga” liczyła 18 oficerów oraz 336 podoficerów i marynarzy.
Służba Do wybuchu wojny „Magdeburg” był wykorzystywany jako okręt szkolny dla specjalistów minerów. Pod koniec lipca 1914 roku został przebazowany na wschodni Bałtyk, gdzie wszedł w skład zespołu floty, dowodzonego przez kontradmirała . Jego pierwszym zadaniem było, wspólne z krążownikiem , ostrzelanie portu w Lipawie 2 sierpnia. W dniach od 8 do 13 sierpnia działał na wodach Zatoki Ryskiej, gdzie również ostrzeliwał cele na wybrzeżu.
Rankiem 25 sierpnia 1914 roku „Magdeburg” i „Augsburg” w eskorcie kontrtorpedowców V 26 i V 186, z towarzyszącymi mniejszymi jednostkami, wypłynął w stronę Zatoki Fińskiej, gdzie krążowniki miały przeprowadzić operację skrytego minowania toru wodnego. Po całodniowym marszu zespół znalazł się w rejonie wyspy Odensholm u wejścia do Zatoki Fińskiej. W gęstej mgle płynący z prędkością około 15 węzłów „Magdeburg” wszedł po północy z 25 na 26 sierpnia na przybrzeżne skały.