W dorobku miał też opracowania projektowe, w tym wyróżniane w konkursach Stowarzyszenia Architektów Polskich i Towarzystwa Urbanistów Polskich. Był aktywnym działaczem obu organizacji, m.in. członkiem ich władz szczebla centralnego, honorowym członkiem TUP. Uczestniczył w pracach Komitetu Architektury i Urbanistyki Polskiej Akademii Nauk oraz innych gremiów naukowych. Wspólnie ze Stanisławem Bukowskim opracował m.in. projekt regulacji Placu Katedralnego w Wilnie (w latach 1936-1937, pod kierunkiem prof. Romualda Gutta), projekt odbudowy i konserwacji kościoła w Choroszczy (1946-1948), a także niezrealizowany plan powojennej przebudowy Białegostoku (1945-1946).
Był odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką Gryfa Pomorskiego i Medalem 30-lecia Polski Ludowej. Jest patronem dorocznej nagrody ufundowanej przez Oddział Stowarzyszenia Architektów Polskich w Szczecinie, przyznawanej za najlepszą pracę dyplomową obronioną w Instytucie Architektury i Planowania Przestrzennego Politechniki Szczecińskiej.
Przypisy
Bibliografia Leszek Teodozy Dąbrowski na stronie In memoriam SAP Politechnika Szczecińska. Uczelnia i ludzie w półwieczu 1946-1996 (pod redakcją Bolesława Szarguta), Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Szczecińskiej, Szczecin 1996, s.