Ukrywał się pod nazwiskiem Vautrin, udając zamożnego rentiera, mieszkał w pensjonacie o niskim standardzie prowadzonym przez panią Vauquer. Cieszył się zaufaniem właścicielki i sympatią niemal wszystkich współmieszkańców. Szczególną uwagę zwrócił na młodego Eugeniusza de Rastignac, przybyłego do Paryża z zamiarem zrobienia wielkiej kariery. Odbył z nim rozmowę, w której przedstawił mu niemoralny charakter życia wyższych sfer Francji, i usiłował przekonać go do szybkiego wzbogacenia się drogą intrygi. Jeden z przyjaciół Vautrina miał wyzwać na pojedynek brata Wiktoryny Taillefer, odrzuconej córki bogatego ojca, który miał zamiar przekazać fortunę właśnie synowi. Duża sprawność w szermierce owego przyjaciela miała zapewnić śmierć młodego Taillefera w pojedynku, a wówczas, jak kalkulował Vautrin, ojciec miał przypomnieć sobie o Wiktorynie i uczynić ją jedyną dziedziczką. Jedyną rzeczą, jaką miał zrobić Rastignac, miał być ślub z zakochaną w nim zresztą dziewczyną, zanim jej brat zginie w walce na szpady, i nieinformowanie rodziny Taillefer o planowanej intrydze. Vautrin zażądał również, by młodzieniec, kierując dalej swoją karierą w Paryżu, był mu posłuszny lub też przekazał mu sumę pozwalającą na wyjazd do Ameryki i założenie tam prywatnej farmy.