arcybiskup ryski i mitawski Arseniusz poświęcił miejsce budowy, dwa lata później rozpoczęto wylewanie fundamentów. 20 sierpnia 1895 r. poświęcony został kamień węgielnymetropolita Korneliusz, R. Rumiancew, Kafiedralnyj..., s. 9.. 2 listopada 1897 r. z fundacji kupca Iwana Gordiejewa na kopułach nieukończonej jeszcze cerkwi ustawiono żelazne, złocone krzyże. Rok później, latem, z daru przekazanego przez kolejnego rosyjskiego kupca Piotra Abrosimowa sfinansowano pozłocenie pięciu kopuł soboru. Dzwony dla świątyni odlano w zakładzie Wasilija Orłowa w Petersburgu, a zawieszono je w soborze 7 czerwca 1898 r.metropolita Korneliusz, R. Rumiancew, Kafiedralnyj..., s. 10..
Początkowo budowniczowie soboru przewidywali wstawienie do niego marmurowego ikonostasu, ostatecznie jednak zdecydowano się na drewniany i złoconymetropolita Korneliusz, R. Rumiancew, Kafiedralnyj..., s. 13. jako tańszy, a przy tym bardziej pasujący stylistycznie do całości. Wygląd ikonostasu również zaprojektował Michaił Prieobrażenski, zaś wykonał go S. Abrosimow. Ikonostas został umieszczony we wnętrzu soboru w 1899 r., a ikony do niego powstały w pracowni Aleksandra Nowoskolcewa. Akademik Nowoskolcew osobiście napisał wizerunki w dolnym rzędzie ikonostasumetropolita Korneliusz i inni, Prawosławnyje..., s. 18..