W roku 1443 Esen próbował także zmusić do zawarcia przypieczętowanego małżeństwami sojuszu wodzów mongolskich plemion Shazhou i Qizhin w zachodnim Gansu. Ci odwlekli sprawę i poprosili o wsparcie dwór w Pekinie, ostrzegając przed zamiarami Esena, Chińczycy nie podjęli jednak żadnych kroków, tym samym zachęcając Esena do działania. Ten w roku 1445 zmusił wodzów Shazhou i Qizhin do zaakceptowania mongolskich tytułów oraz stworzył "prowincjonalny rząd Gansu", w ten sposób formalnie potwierdzając swoją chęć zawładnięcia tym terytorium. W roku 1446 większość plemienia Shazhou była tak przestraszona, że zdecydowała się uciec. Większość z nich znalazła schronienie w Chinach, nieliczni przyłączyli się do Esena. Qizhin pozostali na swoim terytorium mimo zagrożenia przez Ojratów. Powtarzali oni prośby o pozwolenie na opuszczenie swojej ziemi i schronienie się w Chinach, jednak cesarz Zhu Qizhen odrzucał te apele, stwierdzając, że jeśli: "będą uważnie obserwować sytuację na zachodzie i w przypadku bezpośredniego zagrożenia inwazją ostrzegą Mingowskich generałów otrzymają pomoc na czas i będą całkiem bezpieczni". Cesarz – żeby skłonić ich do pozostania – dał im także ziarno i inną potrzebną żywność.