Podłoże ideowe mechanicznych projektów z kartonu Pomysł mechanizacji kartonu miał swoje źródło w przemyśleniach Bernarda Lagneau nad obcowaniem z książką. Artysta dostrzegał, że książka składa się z dwóch elementów: papieru i pisma, ale uważał, że ważniejszy jest papier, bo to on tworzy istotę książki. Same litery można by ułożyć w skrzynce, będą niosły treść, ale nie będą one jeszcze książką. Natomiast książka bez pisma jest pusta, ale nadal jest książką. Zatem materialność nośnika jest istotna. Namysł Bernarda Lagneau nad możliwościami, jakie daje papier (jest elastyczny, dość wytrzymały, daje się łatwo ciąć i modelować), legł u podstaw uczynienia go nośnikiem „kartonowych światów”. Natomiast sam sposób aranżowania kartonu nie wynika z odwzorowania pracy maszyn (choć podstawą każdej instalacji jest silnik elektryczny), lecz właśnie z przemyśleń nad drugim składnikiem książki – pismem, a konkretniej ograniczeniami, jakie ze sobą niesie. Z problemami tymi zetknął się Lagneau na czteroletnim kursie litograficznych technik liternictwa i kiedy w dwadzieścia lat później zaczął tworzyć instalacje z kartonu, odwołał się do tych swoich doświadczeń. Pismo ma dwojaką naturę: jest jednocześnie ruchem kolistym i ruchem wprzód. W regularność tego ruchu ręki wpisują się litery. Słowa biorą więc w niewolę rękę.