Golema, 200 Tysięcy, Zielone Pola, Skarb, Człowieka pod mostem i Żyda Wiecznego Tułacza.
1 stycznia 1942 powstała żydowska Zjednoczona Organizacja Partyzancka (Fareinigte Partizaner Organizacje), która przygotowywała wybuch antyniemieckiego powstania w getcie. Gdy okazało się, że do niego nie dojdzie, części partyzantów udało się wydostać z miasta i przedrzeć do okolicznych lasów.
Przywódcą FPO został Icchak Wittenberg, pseud. „Leon” (szef Wydziału Mieszkaniowego w Judenracie). Początkowo należeli do niej członkowie Ha-Szomer ha-Cair (Aba Kowner), Ha-Noar ha-Cijoni (Nisan Reznik), Betaru (Józef Glazman) oraz komuniści (Icchak Wittenberg), a po kilku miesiącach dołączyli członkowie Bundu (Abraham Chwojnik).
Ostateczna likwidacja getta nastąpiła 23–24 września 1943. Ludzi słabych fizycznie wywieziono do obozów zagłady w Majdanku i Sobiborze lub rozstrzelano w Ponarach. 7 tys. Żydów zdolnych do pracy na rzecz III Rzeszy przetransportowano do obozów pracy na Łotwie (między innymi do powstałego w marcu 1943 obozu koncentracyjnego KL Riga-Kaiserwald) i w Estonii.
Ocenia się, że 1,2 tys.