Dodanie potomków do liścia o największym prawdopodobieństwie jest równoważne usunięciu tego liścia ze zbioru i wstawieniu nowych elementów.
Kolejne kroki algorytmu (na czerwono zaznaczony usuwany liść, nowe liście z poprzedniej iteracji pogrubiono): a (0.750000), b (0.200000), c (0.050000) aa (0.562500), ab (0.150000), ac (0.037500), b (0.200000), c (0.050000) aaa (0.421875), aab (0.112500), aac (0.028125), ab (0.150000), ac (0.037500), b (0.200000), c (0.050000)
Utworzono 7 słów kodowych, jedno zostało zarezerwowane (oznaczone znakiem zapytania).
Drzewo ciągów wejściowych ciąg kod (dwójkowo) aaa 000 aab 001 aac 010 ab 011 ac 100 b 101 c 110 ? 111
Warto tutaj zauważyć, to co zostało powiedziane wcześniej, że kod Tunstalla nie uwzględnia wszystkich możliwych ciągów – nie ma tutaj np. kodu dla ciągów ‘a’, ani ‘aa’.
Kodowanie komunikatu Zostanie zakodowany komunikat ‘aaaabbbaaaaccaabbaaabaa’, składający się z 22 symboli.
aaa ab b b aaa ac c aab b aaa b aa 000 011 101 101 000 100 110 001 101 000 101 111 kod(‘a’) kod(‘a’)