Za pomocą kodu Tunstalla nie można w całości zakodować wszystkich komunikatów składających się z liter alfabetu źródłowego. Słowo kodowe z całą pewnością nie zostanie nigdy przypisane symbolowi o największym prawdopodobieństwie, a także wielu innym ciągom (co już zależy od danych i rozkładu prawdopodobieństwa). Ciągi których nie da się przedstawić kodem Tunstalla mogą wystąpić na końcu komunikatu, nie są jednak dłuższe niż najdłuższy ciąg z przypisanym kodem. Z tego powodu potrzebny jest dodatkowe, rezerwowane na początku słowo kodowe, sygnalizujące wystąpienie takiej sytuacji i końcówka jest wówczas kodowana w jakiś inny sposób.
Przykład kodowania Dany jest alfabet zawierający trzy symbole o prawdopodobieństwach Zostanie użyty kod trzybitowy, tj. czyli dostępne maksymalnie 7 słów kodowych.
Konstruowanie kodu Najpierw zostaną utworzone kody. Zostanie użyty praktyczny algorytm iteracyjny, nie wymagający konstruowania drzewa bezpośrednio, lecz operujący jedynie na zbiorze liści.