W liście nie ma żadnych odwołań do innych Ojców Kościoła, ale faktycznie papież odwołuje się do całej tradycji teologii łacińskiej, począwszy od Tertuliana (150-240), Przeciw Prakseaszowi w: , a skończywszy na Augustynie z Hippony, którego niektóre sformułowania przepisał prawie słowo w słowo.
Znane są dwa listy do papieża Leona od synodu biskupów Galii zebranych w ArlesList 99; PL 54,967 oraz od synodu w Mediolanie (sierpień lub wrzesień 451 r.), które wyrażają najwyższą aprobatę dla treści dogmatycznej listu. Synod mediolański podkreślił całkowitą zgodność listu Leona z nauczaniem biskupa AmbrożegoZbiór listów Leona: List 97,2; PL 54,846.
List do Flawiana został szeroko przyjęty w cerkwiach wschodnich, prawosławnych i uchodzi za jedyny łaciński tekst, który poważnie wpłynął na teologię tradycji greckiej.
Treść W liście do patriarchy Flawiana można dostrzec cztery częściZa :
1. Krótkie wprowadzenie wskazujące na brak roztropności Eutychesa, który trudne prawdy dogmatyczne próbował rozwiązać samemu, bez odwołania się do autorytetu proroków, Apostołów, Ewangelii. Samo wyznanie wiary mówi nam, że żyjący odwiecznie Syn Ojca narodził się w doczesności z Ducha Świętego i Maryi Dziewicy. Narodziny ziemskie z Dziewicy przez działanie Ducha Świętego w niczym nie naruszyły własności natury tego, który się narodził.