in iure cessio (które było pozornym procesem o rzecz).
Skutki litis contestatio W procesach o prawa rzeczowe, dokonanie litis contestato nie powodowało konsumpcji skargi. Oznaczało to, iż powód mógł w przyszłości ponownie wnieść skargę w tej samej sprawie. Chcąc jednak przeciwdziałać powtarzaniu procesów, pretor udzielał pozwanemu – którego ponownie by zaskarżono w sprawie już poprzednio przeprowadzonej przez litis contestatio lub osądzonej – specjalnych zarzutów procesowych (exceptio rei in iudicium deductae lub exceptio rei iudicatae). Zarzuty te można było podnosić w obu stadiach (in iure i apud iudicem) i powodowały oddalenie powództwaGaius Institutiones IV,107: (...) Jeśliby natomiast skarżono powództwem rzeczowym, albo opartym na fakcie, ponowna skarga jest możliwa i dla tego konieczny jest zarzut sprawy osądzonej, lub doprowadzonej do litis contestatio.Gaius Institutiones IV,107: (...) Si vero vel in rem, vel in factum actum fuerit, ipso iure nihilo minus postea agi potest et ob id exceptio necessaria est rei iudicatae vel in iudicium deductae..
Przykłady powództw rzeczowych Do najbardziej charakterystycznych skarg rzeczowych należały: rei vindicatio, actio negatoria, actio Publiciana, actio hypothecaria, hereditatis petitio.
Przypisy
Bibliografia
Władysław Rozwadowski „Prawo rzymskie” Wydanie II. Poznań 1992 .
Kategoria:Actiones