Zagrożenia i ochrona W skali globalnej gatunek uznawany jest za niezagrożony – na czerwonej liście publikowanej przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody (IUCN) ma status gatunku najmniejszej troski (LC). Jest to zasługą bardzo rozległego zasięgu i utrzymujących się dużych zasobów, w znacznej części zasięgu stabilnych. W południowej części zasięgu gatunek w wielu obszarach jest jednak rzadki (np. środkowa i południowa Europa), a w dodatku często tam zanika. Tak jest w krajach Unii Europejskiej, w których łącznie ocenia się, że w ciągu ostatnich trzech generacji (przed 2019) gatunek zmniejszył zasoby o 20–30%. W efekcie w skali UE zaliczany jest do gatunków bliskich zagrożenia (NT).
Zagrożeniem dla gatunku jest osuszanie torfowisk, eksploatacja torfu, wzrost trofizmu powodowany przez opady zanieczyszczone związkami azotu, zalesianie torfowisk i antropogeniczne zmiany klimatu.
Gatunek w Polsce uznany jest za narażony (V). Podlega prawnej ochronie gatunkowej od 2001 roku, na mocy kolejnych rozporządzeń ministrów właściwych do spraw środowiska. W 2001 roku został objęty częściową, następnie od 2004 ochroną ścisłą, by w roku 2014 ponownie trafić na listę gatunków roślin objętych ochroną częściową. Chroniony jest także w rezerwatach przyrody, np. w torfowiskowych rezerwatach Jezioro Turzycowe, Bagno Leszczyny czy Bagno Grzybna.