Rzemiosło Rzemiosło awarskie nie odznaczało się wysokim poziomem wyrobów. Wyroby kowalskie, głównie elementy uzbrojenia reprezentowały bardzo różny poziom, będący zapewne efektem niezwykłego zróżnicowania ludności kaganatu, żyjących w nim plemion o różnych tradycjach i umiejętnościach, a także zapewne różnej majętności nabywców.
Złotnictwo, najlepiej reprezentowane, różniło się w dobie wczesno- i środkowoawarskiej od okresu późnego. W początkowym okresie surowcem było głównie srebro, czasem złoto, natomiast brąz był używany wyłącznie do ozdób pospolitych. Główną techniką stosowaną przez złotników było tłoczenie z blach. W późnym okresie dominowały wyroby z brązu, czasem posrebrzanego lub pozłacanego, a główną techniką było odlewnictwo. Zestaw ozdób był stały: detale pasów męskich, kobiece bransolety i zausznice oraz równie istotne metalowe części uprzęży końskiej.
Rzemiosło awarskie wyróżnia częste posługiwanie się surowcami zwierzęcymi: rogiem i kością, których używano do zarówno do wyrobu elementów uzbrojenia, jak i przedmiotów codziennego użytku. Z kości wykonane są jedyne znane nam instrumenty awarskie.