Obecnie większość z tych formacji zajmuje zmniejszoną powierzchnię lub całkowicie zniknęła w wyniku działalności człowieka, ustępując miejsca terenom uprawnym, łąkom, pastwiskom czy drzewostanom gospodarczym. Ślady pierwotnej szaty roślinnej na tym piętrze można znaleźć wzdłuż niektórych dolin, przykładem jest tu gaj laurowiśniowy Casal do Rei.
Na piętrze pośrednim, położonym między 800-900 a 1600–1800 m n.p.m., spontaniczną roślinność tworzyły lasy dębu czarnego i dębu ostrolistnego na zboczach południowo-wschodnich i południowych o wyraźnie śródziemnomorskich cechach klimatycznych, oraz gaje czarnego dębu na zboczach zachodnich, o bardziej atlantyckich wpływach. W wilgotniejszych warunkach edafoklimatycznych rozwijały się lasy brzozowe z brzozą brodawkowatą i cisowe. Z tych formacji do dziś pozostały jedynie szczątkowe płaty, głównie z powodu pożarów oraz praktyk rolniczych i leśno-pasterskich.