Praca zawodowa Po powrocie do kraju, w latach 1946–1949 pobierał naukę w Szkole Rzemiosł Budowlanych w Poznaniu. Wstąpił do Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży (KSM), gdzie wkrótce został naczelnikiem stowarzyszenia. Wzbudził zainteresowanie Urzędu Bezpieczeństwa i w 1947 roku szantażem zmuszono go do podpisania zobowiązania do tajnej współpracy pod kryptonimem „Sąsiad”. Współpracę, wynagradzaną pieniężnie, zakończył według akt IPN 6 czerwca 1955 roku.
Służąc do mszy, poznał Reginę Konieczną, działaczkę Młodych Polek (żeńskiego KSM) i w 1955 roku pobrali się.
W latach 1949–1951 pracował w Wytwórni Stołów i Krzeseł w Poznaniu. 11 grudnia 1951 roku podjął pracę w Zakładach Metalowych im. Józefa Stalina (do grudnia 1948 i od jesieni 1956 – HCP) jako stolarz na Wydziale 3 (numer ewidencyjny pracownika: 39618). W rubryce kadrowej „stosunek do służby wojskowej w okresie okupacji”, w obawie przed represjami władz wpisał: „małoletni”; co SB próbowała wykorzystać w 1981 roku do jego dezawuowania.