Dźwięk Trudne relacje pomiędzy muzykami a producentem miały odbicie w jakości dźwięku nagranego w studio. Dzięki nagraniom dla Johna Peela (prezentera z Radio 1 BBC) z początków roku 1981 możemy porównać obie realizacje. Pod względem muzycznym Movement jest pośrednim albumem pomiędzy dokonaniami muzyków jako Joy Division oraz ich „dojrzałym” stylem muzycznym, który objawił się w utworze „Blue Monday” oraz na następnej płycie „Power, Corruption and Lies”. Liczne odniesienia do Iana Curtisa były wręcz nieuniknione i tak można je odnaleźć na przykład w tytułach utworów: „I.C.B.” (co ma oznaczać Ian Curtis Buried, czyli Ian Curtis pochowany) oraz „The Him”, podczas gdy utwór „Doubts Even Here” (być może pozostały z czasów J.D.? ze śpiewem Hooka oraz Gilbert) podejmuje próbę połączenia wdzięku z brutalnością, które Joy Division udanie łączył w takich utworach jak „Atmosphere” czy „Atrocity Exhibition”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Movement · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.