Ci Albańczycy szybko się asymilowani z miejscową ludnością, ale dotąd prawosławni Albańczycy, chociaż emigrując do Włoch przechodzili na katolicyzm, zachowywali swoje dawne, prawosławne tradycje i przyłączali się do katolickiej, ale praktykującej ryt bizantyjski wspólnoty greckiej. Podporządkowywali się oni jednak łacińskim, miejscowym biskupom, zgodnie z papieskim dokumentem Romanum Pontifex Piusa IV z 16 lutego 1564, a w 1595 papież mianował pierwszego eparchę dla wiernych rytu bizantyjsko-włoskiego.
Ważnym wydarzeniem dla wspólnoty italo-albańskiej było otwarcie w 1716 w Piano domu Księży Oratorianów od Świętego Filipa Neri, poświęconemu działalności duszpasterskiej w rycie bizantyjskim. W 1732 papież Klemens XII utworzył dla obrządku italo-albańskiego specjalistyczne kolegium, w San Benedetto Ullano w Kalabrii, które miało za główne zadanie dobre przygotowanie kleryków dla wiernych tego obrządku. Podobne kolegium w 1734 założono w Palermo na Sycylii. Seminarzyści bardziej zaawansowani w studiach teologicznych udawali się na dalsze studia do założonego w 1577 Kolegium Greckiego w Rzymie.