W każdej diecezji znajduje się niższe seminarium duchowne, a w opactwie Grottaferrata mieści się Seminarium Pontyfikalne.
Wierni Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-włoskiego żyją we wspólnocie na południu Włoch, głównie w Kalabrii i na Sycylii oraz w diasporze w państwach Europy i Ameryki. Zwierzchnikiem Kościoła jest biskup sycylijski, który nosi tytuł Biskupa Piana Degli Albanesi. Liczba wyznawców szacowana jest na ponad 70 tysięcy osób. Zdecydowana większość wyznawców to Albańczycy, następnie Grecy i nieliczna grupa miejscowych Włochów.
Historia thumb|250px|Ikonostas w Piana degli Albanesi thumb|250px|Eparcha sycylijski Katolicy obrządku bizantyjskiego, którzy zamieszkują Kalabrię i Sycylię we Włoszech, należą do Kościoła rytu italo-albańskiego.
W starożytności Sycylia i południe Włoch posiadały liczne kolonie i wpływy greckie. Jednakże już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa obszar ten został podporządkowany jurysdykcji biskupa Rzymu i stopniowo zaczął się proces ich latynizacji. W VI wieku Sycylia, Kalabria, Apulia i Otranto zostały przyłączone przez cesarza Justyniana do Bizancjum. Na Sycylii, licznie zamieszkanej przez Greków, ludność posługiwała się językiem greckim i łacińskim, bowiem jurysdykcyjnie podlegała papieżowi.