Wileńska encyklopedia 1939-2005, opracował Mieczysław Jackiewicz, Warszawa 2007, s. 361.. Następnie dołączyły do tworzącego się zespołu Barbara Znajdziłowska, Krystyna Marczyk, Krystyna Ruczyńska, a później Henryk Mażul, Paweł Jatkiewicz, Mirosław Wojciulewicz. W międzyczasie w zespole redakcyjnym znalazła się także Lucyna DowdoJulita Tryk, Srebrny jubileusz „Magazynu Wileńskiego”.. Ponieważ były to czasy zawirowań gospodarczych i obowiązującej jeszcze na tym terenie gospodarki planowej ZSRR inicjatorzy wydawania „Magazynu Wileńskiego” przekonali władze republiki aby przekazały na rzecz wydawania ich czasopisma, przydziału papieru przeznaczonego na drukowanie polskiej mutacji litewskiej gazety dla pań „Kobieta Radziecka”. Bez takiego zabiegu, w owym czasie, wydawanie nowego periodyku było niemożliwe.
„Magazyn Wileński” w założeniu jest czasopismem popularnym, pozwalającym spędzić miło i pożytecznie czas, jednak szczególnie w pierwszym okresie pojawiały się na jego łamach liczne teksty broniące praw polskiej mniejszości na Litwie.
Pierwszym redaktorem naczelnym „Magazynu Wileńskiego” był Michał Mackiewicz, w 2015 roku Helena Ostrowska, aktualnie (2019) redaktorem jest Henryk MażulXXIII Kaziuki Wilniuki w BDK..