W latach 1921–1922 była zatrudniona w krakowskim kuratorium oświaty jako referentka ds. higieny szkolnej, a następnie założyła prywatną praktykę pielęgniarsko-fizjoterapeutyczną. Od lat 20. mieszkała przy ul. Floriańskiej.
W październiku 1919 w kościele Mariackim w Krakowie Pepa Singer przyjęła sakrament chrztu z rąk księdza Franciszka Burdy, przyjmując imię Józefa, jej rodzicami chrzestnymi byli Włodzimierz Tetmajer i Anna Rydel. Na katolicyzm przeszła w związku z patriotycznym ślubowaniem, jakie złożyła, że dokona tego, gdy Polska odzyska niepodległość.
Po wybuchu II wojny światowej mieszkała początkowo nadal w centrum Krakowa, ignorując przepisy okupanta dotyczące Żydów – nie przeprowadziła się do getta i nie nosiła opaski z gwiazdą Dawida. Po namowach Rydlów przeniosła się jednak do bezpieczniejszych Bronowic, dzięki pomocy proboszcza kościoła Mariackiego otrzymała metrykę wystawioną na nazwisko zmarłej Eugenii Jadwigi Gawlik, na podstawie której, na prośbę Zdzisława Mrożewskiego, przyjaciela Rydlów pracującego wówczas jako magistracki urzędnik (po wojnie znany aktor teatralny i filmowy), Bolesław Baran, pracownik Miejskiego Urzędu Obwodowego II w Krakowie, wyrobił jej w 1940 kenkartę. Pod koniec 1942 przeniosła się do Warszawy, gdzie mieszkała przy ulicy Bałuckiego i Ursynowskiej.