W 1829 Persius został inspektorem budowlanym (niem. Bauinspektor) rządu królewskiego w Poczdamie. W 1833 pokierował swoją pierwszą samodzielną budową – przebudował młyn obok domu ogrodnika Handmanna w sąsiedztwie łaźni rzymskich w Poczdamie. W 1834 awansował na nadwornego inspektora budowlanego (niem. Hofbauinspektor).

W 1839 odbył podróż po Renie, odwiedzając m.in. Heidelberg, Barach, a także zamek Stolzenfels i fotecę Ehrenbreitstein w Koblencji. W 1841 pojechał do Paryża, odwiedził Monachium, Strasburg, Andernach, Remagen (Rolandseck), Bad Godesberg i Kolonię. W 1842 przebył trasę od Lehnina, przez Chorin i Halle (Saale) do Erfurtu.

W 1841, po śmierci Schinkla, Fryderyk Wilhelm IV awansował Persiusa na stanowisko nadwornego architekta. Odtąd Persius ściśle współpracował z królem. W 1842 został przewodniczącym Królewskiej Rady Budowlanej i członkiem Głównej Dyrekcji Budownictwa.

W latach 1843–1844 pracował m.in. dla księcia Hermanna von Pückler-Muskau;