W Akademii studiował u Karla Friedricha Schinkla, który stał się jego wieloletniego mentorem i przyjacielem.
Od 1821 Persius pracował jako kierownik budowy w Poczdamie pod kierunkiem Schinkla przy pracach nad pałacami w Glienicke i Babelsbergu. W 1823 pracował wraz z nim nad projektem pałacu i kościoła św. Marcina dla hrabiego Artura Potockiego w Krzeszowicach pod Krakowem. W 1824 został przyjęty do stowarzyszenia architektów. W 1826 złożył egzamin na architekta w Akademii Budownictwa w Berlinie i otrzymał pracę jako kierownik budowy pałacu Charlottenhof.
W 1827 ożenił się z Pauliną Sello (1808–1883) ze słynnej rodziny ogrodników Sello, siostrą Hermanna Ludwiga Sello. Persiusowie mieli dwie córki i czterech synów: Elżbietę (1829–80), Marię (1834–47), Paula (1832–1902), który został prawnikiem i piastował funkcję pierwszego prezydenta pruskiego Najwyższego Sądu Administracyjnego (niem. Oberverwaltungsgericht), Reinholda (1835–1912), który tak jak ojciec został architektem, Konrada (1836–1903), który został spowiednikiem rodziny następcy tronu Fryderyka III, Feliksa (1842–1885).