W czasie pobytu na Lubelszczyźnie wykonywał zlecenia na obrazy religijne. Do dziś zachowały się obrazy: Ukrzyżowanie w Kościele św. Michała Archanioła w Żdżannem (1837); obraz Matki Boskiej w barokowym ołtarzu Kaplicy Niepokalanego Poczęcia NMP w Kościele Dominikanów w Lublinie oraz obraz Św. Monika tamże (ok. 1838), a także Zwiastowanie dla Kościoła św. Zofii w Tarnogórze (1839). Choć w latach 1840–1847 skupia się na malarstwie rodzajowym, to na wystawie warszawskiej w 1841 roku, obraz Matka Boska otrzymuje srebrny medal I klasy. Do malarstwa religijnego powrócił po osiedleniu się we Włocławku w 1847 roku. W 1860 roku wykonał dwa obrazy podług malarstwa francuskiego pt. Św. Franciszek Salezy i Św. Wincenty a Paulo jako wymienialne zasuwy ołtarza bocznego w Kościele św. Witalisa we Włocławku. Otrzymał za nie 110 złotych. Te nie zachowały się do naszych czasów, prawdopodobnie zostały wywiezione do Warszawy po upadku powstania styczniowego.