Szczegóły pancerza były zmieniane jeszcze podczas budowy i nie są one pewne (w celu skompensowania zwiększonej masy zamierzano pocienić go do ½ cala – 12,7 mm na dziobie i rufie, lecz nie jest jasne, w jakim zakresie go pocieniono). W praktyce pancerz „Galeny” okazał się zupełnie nieefektywny i w 1863 roku został usunięty, poza osłoną kotłów i maszyn.
Uzbrojenie również podlegało zmianom w trakcie projektowania, a ostatecznie stanowiły je dwa działa gwintowane 100-funtowe Parrota (kaliber 6,4 cala – 163 mm) i cztery gładkolufowe działa 9-calowe (229 mm) (Dahlgrena) w bateriach burtowych. Działa 100-funtowe były umieszczone w baterii burtowej na dziobie i rufie i mogły być przesuwane z jednej burty na drugą (według niektórych publikacji, zamontowane tak były również działa Dahlgrena). Ambrazury miały furty dwudzielne, otwierające się do góry i na dół, z okrągłym wycięciem na lufę, opancerzone tak jak burty. Po przebudowie w 1863 roku uzbrojenie stanowiło 8 dział 9-calowych i jedno 100-funtowe.