Pojedyncze zapisy dialektów języka fińskiego przetrwały w postaci zapisów cyrylicą na brzozowej korze, które odnajdowane są na terenie dzisiejszej północno-zachodniej Rosji.
Publikacja pierwszego drukowanego tekstu w języku fińskim była zasługą biskupa Mikaela Agricoli. Uczeń Marcina Lutra już w czasach studenckich zaczął tłumaczyć teksty religijne, szczególnie Nowy Testament. Pierwszą wydrukowaną fińską książką był wydany najpóźniej w 1543 roku elementarz Abckiria, który był przede wszystkim ukierunkowany religijnie i zawierał katechizm. Drugie, mniej znane dzieło to Rucouskirja. Fińskie tłumaczenie Nowego Testamentu (Se Wsi Testament) ukazało się w roku 1548. W jego ślady poszli Paavali Juusten, Jaakko Suomalainen i Erik Sorolainen, którzy zajmowali się głównie pisaniem pieśni religijnych i katechizmów. Pierwszy pełny przekład Biblii w języku fińskim ukazał się w roku 1642 pod nazwą: Biblia: Se on: Coco Pyhä Ramattu Suomexi. Przekład ten dedykowany Krystynie, królowej Szwecji jest znany jako: Kristiinan Raamattu (Biblia Krystyny). Do XVIII wieku większość fińskich pisarzy była duchownymi.