20), ale rozdział 10. jest niekompletny. Kx oznacza standardowy tekst bizantyński.
Historia thumb|Johann Christoph Wolf, jeden z właścicieli kodeksu Konstantin von Tischendorf oraz C.R. Gregory datował rękopis na IX lub X wiek. Scrivener datował na IX wiek. Obecnie kodeks datowany jest przez INTF na wiek IX.
Rękopis przywiózł ze Wschodu Andreas Seidel na początku XVII wieku (wraz z kodeksem Seidelianus I). Po jego śmierci, w 1718 roku, nabył go La Croze, królewski bibliotekarz z Berlina, który podarował go Wolfowi (wraz z Seidelianus I). Jedną kartę Wolf przekazał dla Richarda Bentleya, odnalazł ją Tregelles w 1845. Jest ona przechowywana w Cambridge. W 1734 roku Wettstein widział kodeks w Amsterdamie. Kodeks zaginął na dłuższy czas i był traktowany jako zagubiony rękopis. Ponownie został odnaleziony przez bibliotekarza Petersena w 1838 roku w bibliotece publicznej w Hamburgu.