najstarszej formy bizantyńskiego tekstu.
Kurt i Barbara Alandowie dali dla greckiego tekstu następujący profil tekstualny 2131, 1011/2, 32, 5s. Profil ten oznacza, że tekst kodeksu 213 razy wspiera tekst bizantyjski przeciwko „oryginalnemu”, 101 razy jest zgodny z tekstem bizantyjskim i „oryginalnym” jednocześnie, 3 razy wspiera tekst „oryginalny” przeciwko bizantyjskiemu, ponadto posiada 5 sobie właściwych wariantów tekstowych (Sonderlesarten). W oparciu o ten profil Alandowie zaklasyfikowali tekst rękopisu do Kategorii V.
Według Claremont Profile Method reprezentuje rodzinę tekstualną Kx, tj. standardowy tekst bizantyński. Metodą tą przebadano jednak tylko trzy rozdziały Ewangelii według Łukasza (1; 10; 20). W rozdziałach tych jest bliski kodeksowi Athous Dionysius.
Tekst Pericope adulterae (J 7,53-8,11) został opuszczony przez pierwszego skrybę, ale dodany na marginesie przez późniejszego korektora. Zawiera natomiast inne zazwyczaj opuszczane przez starożytne rękopisy teksty, takie jak: Mt 16,2b-3 (znaki czasu), Łk 22,43-44 (krwawy pot Jezusa) oraz J 5,4 (anioł Pański zstępujący do sadzawki Betezdy).