Jan Damasceński W Mar Saba mieszkał i tworzył Jan Damasceński (ur. 676, zm. 749–754?), który odegrał ważną rolę podczas ikonoklazmu. Około 726 pisał listy do bizantyjskiego cesarza Leona III, polemizując z jego edyktami zabraniającymi czczenia obrazów i posągów Chrystusa oraz chrześcijańskich ikon. Przed grotą, w której mieszkał Jan Damasceński, zbudowana została kaplica. W tym miejscu znajdował się także grób świętego, ale ciało zostało przeniesione przez krzyżowców i obecnie miejsce jego spoczynku nie jest znane.
Liczebność wspólnoty Liczebność mnichów w różnych okresach jest trudna do zweryfikowania. Niektóre relacje, które podawały bardzo duże liczby, wydają się mało wiarygodne. Arabski autor z XV wieku z Jerozolimy opisywał klasztor: „Istnieje dolina, w której dawniej znajdował się klasztor św. Saby. Mówi się, że w przeszłości w tej dolinie mieszkało ponad dziesięć tysięcy mnichów“. Relacje pochodzące od pielgrzymów, podające mniejszą liczbę mnichów, mogą być wartościowe i zawierać dane historyczne. Około 1400 roku archimandryta Grethenius naliczył prawie dwudziestu pięciu mnichów, mnich Zosima podawał (ok. 1419–21), że w klasztorze mieszkało trzydziestu mnichów, a szwedzki dominikanin Felix Fabri (ok. 1480–83) naliczył sześciu mnichów.