Nekropolia składa się z trzech kwater oddzielonych od siebie dwiema szerokimi alejami, które biegną przez całą długość cmentarza na osi wschód-zachód. Najstarsza jest kwatera północna, w której zmarłych chowano od założenia nekropolii w 1822 roku aż do początku XX wieku. Obejmuje ona 29 rzędów grobów oraz wydzieloną część dziecięcą. Przez fragment kwatery północnej przebiega niewielka ścieżka rozdzielająca ją na dwie części. Kwatera środkowa użytkowana była przez około 40 lat (od lat 80. XIX wieku do lat 20. XX wieku) i obejmuje 25 rzędów po 12 mogił, jeden rząd z 16 grobami oraz nagrobek rabina Leviego Emmricha. W kwaterze południowej zmarłych chowano od lat 20. aż do końca lat 30. XX wieku i znajdują się tam tylko dwa rzędy grobów żydowskich oraz kilka powojennych pochówków ewangelickich.
thumb|left|Fragment kwatery centralnej (2018) Pochówki w każdej z kwater rozpoczynano od strony wschodniej, a groby ustawiano w regularnych rzędach. Zmarli grzebani byli chronologicznie;