Na spodzie głowy znajdował się stożek gębowy, który składał się z 32 płytek, w tym z 4 większych umieszczonych względem siebie prostopadle.
Klasyfikacja Collins (1996) zaliczył Anomalocaris, Peytoia i inne podobne zwierzęta do stawonogów, utworzył jednak dla nich nową gromadę (Dinocaridida) i rząd zwierząt (Radiodonta). Peytoia jest zaliczana do rodziny Hurdiidae.
Gatunki Peytoia nathorsti mały|Odnóże chwytne Peytoia nathorsti. Gatunek typowy Peytoia. Skamieniałosci tego gatunku znaleziono w łupkach z Burgess (Kanada).
Liu (2013) opisał skamieniałość Peytoia z Chin (formacja Balang, prowincja Hunan; druga epoka kambru). Jest to okaz NIGP 156215 – skamieniałe odnóże, które jest bardzo podobne do P. nathorsti. Różni się jednak od P. nathorsti liczbą kolców końcowych – skamieniałości P. nathorsti mają ich 2 lub 3, a okaz NIGP 156215 tylko jeden. Ponadto u NIGP 156215 zachował się tylko jeden kolec grzbietowy, a z kolców brzusznych nie wyrastają kolce pomocnicze (choć być może w tym okazie nie wszystkie cechy tego zwierzęcia są widoczne). Badacz uznał więc ten okaz za sp. cf. P. nathorsti.