Najnowsze prace artysty zespalają ze sobą biomorficzne formy z geometrycznymi modułami, stanowiącymi metaforę kultury wytwarzanej przez człowieka. Te hybrydyczne obiekty stają się metaforą, za pomocą której artysta ukazuje wspólnotę ludzi i nie-ludzkich Innych.
Kozakiewicz jest uważany za jednego z wizjonerów polskiej sztuki współczesnej. Jego podejście do projektowania wyznacza nową perspektywę w architekturze – organiczną, zorientowaną na zrównoważony rozwój i respektującą skomplikowane relacje człowieka z przyrodą. Prace Kozakiewicza stanowią inspirację dla kolejnych pokoleń artystów i architektów, wskazując na potrzebę ponownego przemyślenia roli, jaką architektura i sztuka mogą odegrać w tworzeniu bardziej zrównoważonego świata.
Podstawowe koncepcje Koncepcje Kozakiewicza mają na celu krytykę antropocentryzmu w architekturze oraz redefinicję przestrzeni jako miejsca, które powinno służyć harmonijnej koegzystencji człowieka z jego otoczeniem. Wizje artysty wykraczają poza tradycyjne rozumienie architektury, łącząc jej funkcjonalność z głębszym doświadczeniem emocjonalnym i społecznym.