„Strażnicę” w języku rosyjskim Valija i Pauls Bergmanisowie tłumaczyli na łotewski, korzystając ze zwykłych szkolnych zeszytów.
W latach 1970–1989 estońscy Świadkowie Jehowy zdobywali w Rosji mikrofilmy ze „Strażnicą” i przemycali je na Łotwę. Czasami publikacje biblijne docierały do kraju głównie z Litwy i Ukrainy. Na miejscu, korzystając z prostego sprzętu fotograficznego tajnie drukowano również inne publikacje Świadków Jehowy. Na grupę głosicieli przypadał jeden egzemplarz „Strażnicy”, który można było zatrzymać u siebie tylko 24 godziny.
Odzyskiwanie wolności religijnej Latem roku 1989 i 1990 odpowiednio około 50 i 100 delegatów z Łotwy, pojechało do Polski na zgromadzenia okręgowe pod hasłem „Prawdziwa pobożność” oraz pod hasłem „Czysta mowa”. Rok później łotewscy delegaci pojechali autobusami na kongres pod hasłem „Lud miłujący wolność” do Tallinna w Estonii. W 1992 roku jedyny zbór na Łotwie został podzielony i powstały dwa nowe.