Dowodził ponadto, że państwo polskie musi stać się samowystarczalne, a nadto eksportować żywność.
Janicki przestał być ministrem 30 września 1919 r. Ponownie objął resort od 7 stycznia 1924 do 13 listopada 1925 w rządzie Władysława Grabskiego, gdzie od 3 czerwca 1924 do 22 lipca 1924 jednocześnie kierował Ministerstwem Reform Rolnych. W tym rządzie opowiadał się za koniecznością szybkiego rozwijania produkcji rolnej i hodowlanej w celu zapewnienia krajowi samowystarczalności żywnościowej oraz szukania dodatkowych dochodów poprzez zwiększenie eksportu. Zapowiadał popieranie rozwoju przemysłu rolniczego oraz instytucji kredytujących rolnictwo. W kwestii dokończenia reformy rolnej podzielał koncepcję Grabskiego dotyczącą odsunięcia drogi ustawodawczej na rzecz bodźców ekonomicznych. Należał do grona organizatorów I Polskiego Kongresu Rolniczego, który odbył się w Warszawie w 1924 r. Podczas obrad wygłosił jeden z głównych referatów, broniąc interesów własności ziemskiej.
Po odejściu ze służby państwowej zasiadał w radach nadzorczych Państwowego Banku Rolnego i Banku Handlowego S.A. w Warszawie. Był też członkiem zarządu Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Metalowych „Norblin, Bracia Buch i T.