Równocześnie stworzył także żartobliwe, satyryczne lub sentymentalne szkice literackie np. cylk Raztreseni listi (1874), czy utwory socjalne Bujono Matejka itd.. Zaprzyjaźniony był z Jurčičem, co oddziaływało na jego twórczość bardzo pobudzająco. W 1876 wydał pierwszą obszerną powieść pt. Na Žerinjah. Na twórczość Kersnika, wpływ mieli także ówcześni pisarze, zawłaszcza Turgeniew i Bjornson. Swoje poglądy o potrzebie realizmu wyraził w wykładzie Razvoj svetovne poezije w 1877 W 1881 dokończył utwór Jurčiča pt. Rokovnjace i zaniechał dalszego pisanie utworów romantycznych. W późniejszych utworach pokazuje się już jako realista. Dzięki szlacheckiemu pochodzeniu dobrze poznał zamkową arystokrację oraz bawiące się mieszczaństwo. Jako notariusz i sołtys miał wiele pracy, także z chłopami, dzięki czemu dobrze poznał ich obyczaje i codzienne życie. Poznał ich zarówno z tej dobrej, jak i złej strony. Ich wartości moralne, cechy i słabości: łapczywość w dążeniu do majątku, czy brak opanowania w piciu. Między innymi, dlatego w swoich utworach opisywał mieszczan i chłopów. W życiu chłopów bardzo dobrze ukazał znaczenie mężczyzny w rodzinie, u mieszczan natomiast wykreował piękne postacie kobiece. Życie wiejskie opisał w opowieściach: Očetov greh (1894) i Testament (1887), które są pierwszymi obszernymi dziełami Kersnika.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Janko Kersnik · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.