Poniższy zestaw pochodzi z języka aka-bea (zaimki podano w ich podstawowej przedrostkowej formie) ja, mój d- my, nasz m- ty, twój ŋ- wy, wasz ŋ- on, jego, ona, jej, ono, jego a oni, ich l-
Zaimki ongijskie, pokazane poniżej, są nieco inne: ja, mój m- my, nasz et-, m- ty, twój ŋ- wy, wasz n- on, jego, ona, jej, ono, jego g- oni, ich ekw-, n-
Opierając się na dostępnych źródłach, języki andamańskie mają tylko dwa liczebniki główne – 1 i 2 – jednak mają przynajmniej sześć liczebników porządkowych. Ta luka w słownictwie jest prawdopodobnie zapełniana za pomocą gestów.
Klasyfikacja genetyczna thumb|440px|Rozmieszczenie języków andamańskich (stan na 1800 i 2004)
Języki andamańskie dzielą się na dwie wyraźne rodziny – wielkoandamańską i ongijską – oraz nieudokumentowany język sentinelski. Wcześniej zakładano ich pokrewieństwo, choć z uwagi na fakt, że opierano je na podobieństwach natury morfologicznej, pomijając lub ignorując podobieństwa leksykalne, niektórzy badacze (np. Joseph Greenberg) zakwestionowali istnienie języków andamańskich jako rodziny.