Na początku XXI wieku około 50 wciąż żyjących autochtonów wielkoandamańskich zostało przesiedlonych na wysepkę Strait Island. Społeczność jest dwujęzyczna, z hindi jako pierwszym językiem. Około połowie znana jest również zmodyfikowana wersja lub kreol języka wielkoandamańskiego, oparty na etnolektach aka-jeru i a-pucikwar, łączący w sobie również elementy języków birmańskiego i hindi (zwany współczesnym wielkoandamańskim lub dżero). Języki ongijskie przetrwały głównie z powodu większej izolacji ich użytkowników. Dodatkowym czynnikiem utrudniającym asymilację językową była trudna do przezwyciężenia niechęć i otwarta wrogość wobec obcych ze strony plemion południowoandamańskich, w szczególności Sentinelczyków i Dżarawijczyków. Sentinelczycy są tak nieufni, że po dziś dzień ich język pozostaje całkowicie nieznany.
Cechy charakterystyczne Języki andamańskie wykazują aglutynacyjność, z rozbudowanym systemem przedrostków i zrostków. Możliwe, że najbardziej wyróżniającą je cechą jest system klas rzeczownikowych, oparty w dużej mierze na częściach ciała, w którym, każdy rzeczownik i przymiotnik musi przyjąć przedrostek, w zależności od tego, z jaką częścią ciała jest związany (na podstawie kształtu albo funkcji).