takich autorów, jak Andrea Calagio (wrocławski humanista i lekarz), Anton Schultze (matematyk), Laurenti Ludovici Ligii (poeta i humanista), Bernard Martini (lekarz i filozof), Matttheci Zuberi. W początkach XVIII wieku w Legnicy miała swój oddział oficyna Michalea Rohrlacha z Lipska. Ukazywały się w niej m.in. dzieła Benjamina Schmolcka, a także praca Johanna Samuela Magnusa dotycząca historii Śląska. W wieku XVIII działał też w Legnicy drukarz Dawid Stegertisschen, wydając m.in. kilkutomową antologię literatury włoskiej. Publikacje drukarni legnickich wyróżniały się wysoką jakością druku i miedziorytów.
W okresie wojny trzydziestoletniej Jerzy Rudolf przeprowadził w Legnicy liczne prace fortyfikacyjne na zamku i w mieście. W początkowej fazie wojny miasto nie odczuło jej konsekwencji, można wręcz zauważyć pewien rozkwit, jednak już w latach późniejszych sytuacja uległa zmianie. Miasto musiało płacić kontrybucje Wallensteinowi, a żołnierze stacjonujący w okolicach Legnicy dopuszczali się rabunków i grabieży. W 1633 roku wskutek zarazy zmarło 3/4 ludności. W tym samym roku po uprzednim spaleniu przedmieścia do miasta wkroczyły wojska cesarskie i chociaż wycofali się z miasta to w roku 1639 Legnica znowu została obsadzona przez żołnierzy cesarskich. Od tego roku nad miastem wisiało bez przerwy niebezpieczeństwo szwedzkie.