Okres przebudowy i rozbudowy umocnień fortyfikacyjnych przypadł na rządy Fryderyka I Habsburga, kiedy sułtan Sulejman Wspaniały po pobiciu Węgier w 1529 roku zagroził bezpośrednio koronie czeskiej i miastom śląskim. Aby zabezpieczyć swoją rezydencję i całe miasto, Fryderyk przeprowadził gruntowne praca budowlane. Praca te uczyniły wprawdzie z miasta silną fortecę, pociągnęły jednak za sobą całkowite zniszczenie szeregu monumentalnych budowli sakralnych. Wraz z przeprowadzonymi pracami fortyfikacyjnymi została wzniesiona w 1533 nowa brama wschodnia zamku piastowskiego.
Odrodzenie i reformacja, przypadające szczególnie na okres panowania Fryderyka II, były dla Legnicy okresem dalszego postępu specjalizacji zawodowej i techniki produkcji.
W 1528 przybyły z Zurychu Semprecht Sorg założył pierwszą w Legnicy drukarnię, aczkolwiek niewiele wiadomo o jej działalności. Kolejną drukarnię prowadził po 1543, a przed 1548 Paweł Aszer Hekicze. Kolejną drukarnię założył w 1591 Nicoalus Schneider, znany też pod zlatynizowanym nazwiskiem Santorius, od którego drukarnię nazywano „Santoriana”. Drukarnia Santoriusa odegrała ważną rolę w rozwoju kultury śląskiej, wydając dzieła m.in.