Co więcej, wykluczone z podmiotowości i kultury kobiety nieświadomie tę kulturę wspierają – społeczeństwo nie mogłoby funkcjonować bez ich szczególnego udziału. Według Irigaray kultura Zachodu ufundowana jest na poświęceniu „matki”, a przez nią na poświęceniu kobiet w ogóle. Kobietom potrzebna jest tożsamość społeczna odrębna od roli macierzyńskiej. Samo jednak przejście z natury do kultury nie wystarczy. Prawdziwa zmiana społeczna wymaga bowiem – jak sądzi Irigaray – byśmy przestali postrzegać naturę jako bezmyślną materię, która powinna być zdominowana i kontrolowana. Kobiety potrzebują własnej podmiotowości, mężczyźni z kolei powinni bardziej identyfikować się z cielesnością. Przedstawiciele obu płci powinni rozumieć siebie jako należących zarówno do natury, jak i kulturyNa podstawie https://iep.utm.edu/irigaray/.