W tym sposobie, jak sąd sejmowy wyrokował, to jest — w sposobie urządzającym, nie było wolno trybunałom wyrokować; nie służyło im prawo tłumaczenia autentycznego ustaw: było to atrybucją samego prawodawcy". Walenty Dutkiewicz, O znaczeniu jurysprudencyi, Warszawa 1875, s. 2, za : Tadeusz Czacki, O litewskich i polskich prawach t. 1, Kraków 1861, s. 187.. Sejm kilkakrotnie uchylał takie wyroki, np. w 1627 w sprawie Samuela BolestraszyckiegoVolumina Legum, t. 3, s. 263, f. 547 O dekretach trybunalskich, ponowione w 1638, s. 444, f. 935. czy w 1726 w podobnej sprawie Zygmunta UnrugaVolumina Legum, t. 6, s. 224, f. 436 Dekreta ktore vim legis sapiunt..
Wyroki trybunalskie wydawano w formie dekretów, podpisywanych przez trzech deputatów. Wyroki te nie mogły być podważane ani znoszone przez żaden sąd, a ich egzekucję powierzano odpowiednio sądom grodzkim.
Językiem urzędowym dla rozpatrywania spraw z województw i ziem koronnych była łacina, sprawy z terenów litewsko-ruskich załatwiano w języku ruskim, a od XVIII w języku polskim.