eksperymentów dla każdego lotu.
Shepard powrócił do korpusu astronautów w maju 1969 po przebytej uprzednio operacji korygującej i zastosowaniu nowo opracowanej wówczas metodzie leczenia choroby Ménière’a.
W wieku 47 lat, jako najstarszy astronauta w ówczesnym programie, Shepard po raz drugi wziął udział w locie kosmicznym, jako dowódca statku Apollo 14. Misja trwała od 31 stycznia do 9 lutego 1971. Jego partnerami w trzeciej wizycie człowieka na Księżycu byli: Stuart Roosa – pilot modułu dowodzenia i Edgar Mitchell – pilot lądownika. Shepard i Mitchell po wylądowaniu na Księżycu modułem „Antares”, uruchomili wiele urządzeń pomiarowych, wykonali szereg doświadczeń i zebrali około 45 kg próbek z powierzchni.
Inne dokonania misji Apollo 14: pierwsze użycie samobieżnego transportera sprzętu; wprowadzenie największej masy na orbitę Księżyca; najdłuższy czas przebywania na powierzchni Księżyca (33 godziny 30 minut 31 sekund); najdłuższy czas spacerów po Księżycu (9 godzin 22 minuty 31 sekund); pierwsze użycie technik szybkiego łączenia statków na orbicie Księżyca; pierwsze użycie telewizji kolorowej na powierzchni Księżyca; pierwszy z długotrwałych programów naukowych na orbicie Księżyca, przeprowadzony w czasie, kiedy moduł lądownika był oddzielony od modułu dowodzenia; pierwsza gra w golfa w kosmosie (na powierzchni