W 1850 roku w budynku umieszczono także areszt wojskowy.
W 1873 roku przed budynkiem ratusza odsłonięto Kolumnę Zwycięstwa w celu upamiętnienia zwycięstwa w wojnie francusko-pruskiej.
W 1892 roku doszło do kolejnej przebudowy ratusza. Jego główna część została połączona ze skrzydłem południowym. W ścianach klatki schodowej wmurowano kamienne płyty herbowe z XVI i XVII wieku, pochodzące ze starego ratusza i z innych zabytków miasta, m.in. Bramy Wrocławskiej. Na dachu budynku umieszczono dwa pionowe maszty flagowe. Prawdopodobnie w 1911 roku przeprowadzono elektryfikację ratusza. W 1930 roku, w celu likwidacji witryn sklepowych na parterze w elewacji frontu, na parterze budynku południowego zwiększono liczbę pomieszczeń na cele handlowe. W 1934 roku hełm wieży został ponownie pokryty blachą. W roku 1945 ratusz został w dużej części zniszczony. Po wojnie odgruzowano go i podjęto decyzję o rozebraniu elementów, które groziły zawaleniem. W 1958 roku Jerzy Dąbrowski sporządził plan odbudowy ratusza. W tym samym roku rozpoczęto prace remontowe i budowlane, które zakończono w 1964 roku. Budynek został odbudowany, z zachowaniem ocalałej wieży i fragmentów średniowiecznych murów. Przy rekonstrukcji odtworzono klasycystyczne elewacje i inne detale architektoniczne.