Dekret sierpniowy pomyślany był jako prawo wyjątkowe, ale nie przejściowe. Kilkukrotnie nowelizowany, jako jedyny z wczesnych aktów prawa karnego Polski Ludowej, częściowo (jeden przepis – art. 1 pkt. 1) obowiązuje w Polsce do dziś, co wynika z art. 5 § 1 pkt 3 przepisów wprowadzających Kodeks karny z 6 czerwca 1997 r., a także ustawy z dnia 22 kwietnia 1964 r. w sprawie wstrzymania biegu przedawnienia do sprawców najcięższych zbrodni hitlerowskich popełnionych w okresie drugiej wojny światowej oraz uchwalonej przez Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w dniu 26 listopada 1968 r. konwencji o niestosowaniu przedawnienia wobec zbrodni wojennych i zbrodni przeciw ludzkości. Obecnie sama przynależność do organizacji wymienionych w art. 4 § 3 lub uznanych przez polskie sądy za organizacje zbrodnicze w rozumieniu art. 4 § 1 sierpniówki nie może być przedmiotem ścigania i skazania, a to ze względu na to, że utrzymany został w mocy tylko art. 1 pkt. 1 tego dekretu, co wynika z art. 3 przepisów wprowadzających Kodeks karny.