W Bizancjum ma miejsce planowany uprzednio turniej rycerski i ręka Esclarmondy ma przypaść zwycięzcy. Ale zrezygnowany Roland szuka w walce już nie zwycięstwa lecz śmierci. Jednakże to on sam, nie kto inny, waleczny i niezwyciężony Roland, odnosi zwycięstwo w tym turnieju i teraz pojawia się na dworze cesarskim, w pełnym uzbrojeniu i pod przyłbicą. Na zapytanie Forkasa kim jest, odpowiada: "zdesperowany" i odmawia przyjęcia nagrody, nie podejrzewając nawet, że nagroda (Esclarmonda) i jego nieszczęsna ukochana to jedno i to samo. Esclarmonda, ciągle z przesłoniętą twarzą, sama jednak natychmiast rozpoznaje Rolanda po głosie, a ponieważ to on jest zwycięzcą, jej ręka do niego teraz słusnie należy i wszystko kończy się szczęśliwie.
Nagrania Esclarmonde (8 listopada 1974), nagranie "na żywo", San Francisco Opera, Living Stage 1110 (2 płyty CD) Esclarmonde (1975), studyjne, Decca. 475 7914 4 (3 płyty CD) Esclarmonde (11 grudnia 1976), nagranie "na żywo" transmisji radiowej z Metropolitan Opera Esclarmonde (28 listopada 1983): The Royal Opera House Covent Garden. Esclarmonde (październik/listopad 1992): Festiwal Masseneta w St.