Dopiero gdy osiągnie lat dwadzieścia, odbyć się ma w Bizancjum specjalny turniej rycerski, a zwycięzca otrzyma wtedy jej rękę i tron.
Esclarmonda jednakże boleje nad taką decyzją swego ojca, ponieważ zakochała się w młodym rycerzu, Rolandzie, którego to razu pewnego ujrzała gdy ten podróżował po jej kraju, i teraz myśli, że już nigdy więcej nie będzie jej wolno go ujrzeć. Aby przezwyciężyć ten zakaz i ponownie móc widzieć Rolanda, za namową swej siostry, Parseis, Esclarmonda używa mocy magicznej (przyuczona wcześniej do tajników wiedzy tajemnej przez swego ojca) i sprowadza Rolanda na magiczną wyspę, po czym sama żegna się z siostrą i, wzywając duchy ognia, powietrza i wody, przenosi się w magicznym rydwanie na magiczną wyspę aby widzieć ukochanego.
Na wyspie magicznej Esclarmonde i Roland mają swe pierwsze spotkanie i Esclarmonda wyjawia mu swą miłość i przysięga, że będzie go odwiedzała każdego wieczoru, ale warunkiem jest, że nie wolno mu widzieć ani jej twarzy ani dociekać jej tożsamości. Gdy Roland zgadza się na te warunki, Esclarmonda należy no niego. Poniewczasie wyjawia mu ona, że kraj jego jest w niebezpieczeństwie, i sam król francuski jest oblężony przez saracenów w Blois i sytuacja jest tam ciężka.