Frunză, s. 49–50.. W okresie, gdy partią kierowali działacze wskazani przez Komintern, doszło do poszerzenia jej wpływów i rozbudowy tajnych sieci konspiracyjnychTroncotă, s. 20–22.. Partia stała się bardziej popularna w trakcie wielkiego kryzysu, gdy komuniści zorganizowali serię strajków, które odniosły względne sukcesy. Komuniści byli również wśród organizatorów krwawo stłumionego strajku w warsztatach kolejowych w Grivițy w 1933 r. Dalej jednak wewnętrzną działalność zaburzała ideologiczna podejrzliwośćFrunză, s. 58–62.. W przeciągu lat 30. doszło do kolejnych zmian w partii, w wyniku których spadło znaczenie mniejszości narodowych, wzrosły zaś wpływy Rumunów skupionych wokół frakcji Gheorghe Gheorghiu-DejaCioroianu, Pe umerii..., s. 41–43; Frunză, s. 53–62.. Przyjęta przez Komintern w 1934 roku doktryna Frontu Ludowego nie została oficjalnie przyjęta przez partię rumuńskąFrunză, s. 85; Pokivailova, s. 48., mimo to komunistom udało się nawiązać sojusz z agrarnym Frontem Oraczy, Węgierską Unią Ludową i Socjalistyczną Partią Chłopską, ponadto małe grupy komunistyczne stały się aktywne w partiach głównego nurtuVeiga, s. 223..