347., została zastrzelona w czasie rzekomej próby ucieczkiTroncotă, s. 18–19.. W 1925 roku król Ferdynand I, zaniepokojony represjami politycznymi, ogłosił amnestię dla więźniów wywodzących się z ruchu komunistycznegoTroncotă, s. 19.. Niektórzy działacze, którym groziło aresztowanie, jeszcze przed ogłoszeniem amnestii uciekli do ZSRR. Tam ukształtowało się tzw. moskiewskie skrzydło ruchu komunistycznego Rumunii, podczas gdy władze partii, które pozostały w kraju do 1928 roku, niemal straciły kontakt z KominternemCioroianu, Pe umerii..., s. 37, 44; Deletant & Ionescu, s. 4–5; Frunză, s. 38–39.. thumb|Więźniowie polityczni reżimu Antonescu, wśród nich przyszły przywódca kraju Nicolae Ceaușescu Na początku lat 30. Komintern umocnił swoje wpływy w partii, a dotychczasowy sekretarz generalny partii Witalij Hołostenko został zastąpiony przez wyznaczonego przez Międzynarodówkę Aleksandra Danieluka, byłego członka Komunistycznej Partii PolskiCioroianu, Pe umerii..., s. 41; Frunză, s. 51–53.. Nowe władze usunęły z partii Gheorghe Cristescu, który sprzeciwiał się internacjonalistycznemu kierunkowi wyznaczonemu przez nowe kierownictwoCioroianu, Pe umerii..., s. 38–39;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rumuńska Partia Komunistyczna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.