Anzelm w książce Cur Deus homo („Dlaczego Bóg stał się człowiekiem?”) próbował wyjaśnić doktrynę wcielenia oraz sens ofiary na krzyżu. Uznał, że grzech Adama obraził Boga w nieskończony sposób, a żadna istota ludzka nie jest w stanie wynagrodzić tego Bogu z powodu, gdyż człowiek jest istotą skończoną. Ponadto zadośćuczynienia musi dokonać osoba winna złu lub jej potomek. Z tego powodu konieczna była ofiara Jezusa, gdyż on był potomkiem Adama. Jezus był także Bogiem, więc Jego ofiara była nieskończona.
Dzieła Podczas pobytu w Bec Monologion (1076) Proslogion (1077–1078) De grammatico (pol. O gramatyku. Dialog o paronimach) (1080–1085) De veritate (pol. O prawdzie) (1080–1085) De libertate arbitrii (pol. O wolności woli) (1080–1085) De casu diaboli (pol. O upadku diabła) (1085–1090) De incarnatione Verbi (1092–1094)