W tym samym roku urząd burmistrza przekazał 913 milionów funtów na inwestycje rowerowe na terenie miasta w latach 2013–2016.
Został wybrany deputowanym do Izby Gmin podczas wyborów parlamentarnych w 2015 roku.
Deputowany i minister W kampanii przed referendum w sprawie opuszczenia Unii Europejskiej przez Wielką Brytanię, był jednym z głównych zwolenników Brexitu. 13 lipca 2016 został ministrem spraw zagranicznych w pierwszym gabinecie Theresy May. 9 lipca 2018 podał się do dymisji. W czerwcu 2019 został pozwany za kłamstwa powtarzane przez niego w kampanii dot. referendum o brexicie i w kampanii wyborczej w 2017.
W lutym 2017 zrzekł się obywatelstwa USA.
Premier Wielkiej Brytanii 23 lipca 2019 został wybrany nowym liderem Partii Konserwatywnej. W głosowaniu uzyskał poparcie 92 153 (ok. 66%) członków partii pokonując Jeremy’ego Hunta.
24 lipca 2019 objął urząd premiera Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. 28 sierpnia 2019 królowa Elżbieta II na jego wniosek wyraziła zgodę na zawieszenie we wrześniu działalności parlamentu na pięć tygodni (do 14 października), co wywołało protesty.