Pierwszy triumf odniósł 11 stycznia 1997 roku w austriackim Saalfelden am Steinernen Meer, a następnie wygrywał Gundersena w Lahti 8 marca 1997 roku oraz sprinty 11 i 29 grudnia 1997 roku odpowiednio w Steamboat Springs i Oberwiesenthal. W tym czasie zdobył pięć medali na trzech różnych imprezach. Na mistrzostwach świata w Trondheim w 1997 roku wspólnie z Jarim Mantilą, Tapio Nurmelą i Samppą Lajunenem wywalczył srebrny medal w drużynie, a indywidualnie był szósty. Rok później, na igrzyskach olimpijskich w Nagano Finowie w tym samym składzie co w Trondheim sięgnęli po srebrny medal olimpijski. Po skokach znajdowali się na prowadzeniu i na trasę biegu wyruszyli z przewagą 4 sekund nad Austriakami oraz ośmiu sekund nad Norwegami. W biegu to Norwegowie okazali się najlepsi, Finowie zdołali jednak obronić drugie miejsce. Na mecie do zwycięzców stracili jednak ponad minutę. W starcie indywidualnym szansę na medal stracił po skokach, w których zajął 20. miejsce i na starcie biegu tracił blisko trzy i pół minuty do lidera. Rywalizację ukończył na 11. pozycji. W 1998 roku zdobył także złote medale indywidualnie i drużynowo podczas mistrzostw świata juniorów w Sankt Moritz.